Przedszkole Nr 21
ul. Marszałkowska 27/35/A
00 - 639 Warszawa
tel. 22 825 17 85
tel./fax. 22 825 68 09
Czynne 07.00 - 20.00

Nasze programy

Nowa Podstawa Programowa Wychowania Przedszkolnego

Nowy obowiązujący w aspekcie prawnym dokument Ministerstwa Edukacji Narodowej określający wymagania państwa dotyczące celów, treści i wymagań edukacyjnych. Praca wychowawczo dydaktyczna w Tęczowym Przedszkolu planowana jest zgodnie z Nową Podstawą Programową Wychowania Przedszkolnego. Realizujemy również Nowe Programy zgodne z nową podstawą programową:

Nauczyciele Tęczowego Przedszkola samodzielnie podejmują decyzję w sprawie kolejności realizacji treści nauczania, proporcji czasu przeznaczonego na zapoznanie wychowanków z treściami, poszerzenia treści wskazanych w podstawie programowej.

Nauczyciele mają swobodę stosowania takich metod nauczania, jakie uważają za najwłaściwsze spośród uznanych przez współczesne nauki pedagogiczne. Podjęcie decyzji podpowiada wybrany przez nauczyciela program wychowania przedszkolnego.

Nasze metody pracy:

Główne cele wychowania przedszkolnego realizowane są we wszystkich obszarach działalności edukacyjnej naszego przedszkolnego

Aby powyższe cele zostały osiągnięte, zadaniem nauczycieli jest wspomaganie rozwoju, wychowywanie i kształcenie dzieci w następujących obszarach:

Zadania nauczycieli we współpracy z rodzicami

Zasady warunkujące prawidłowy przebieg wychowania i nauczania dzieci 4 - 5 letnich oraz prawidłowy rozwój psychoruchowy

Zadania nauczycieli w obliczu celów nowej podstawy programowej wychowania przedszkolnego

Rozkład dnia w nowej podstawie programowej

Diagnozowanie rozwoju dzieci zadaniem nauczyciela

Zasady formułowania diagnozy

Monitorowanie


Nauczyciel monitoruje u wychowanka:
wiedzę i umiejętności, postawy, uzdolnienia, zachowania, wzajemne relacje, stosowanie zwrotów grzecznościowych (kultura słowa i zachowania), umiejętność nawiązywania kontaktów, opanowanie emocji

Nauczyciel monitoruje u siebie:
realizację zadań dydaktycznych i wychowawczych, stopień opanowania wiadomości i umiejętności, postępy w realizacji celów, umiejętność korzystania z różnych źródeł informacji, stopień realizacji planów pracy, zgodność doskonalenia zawodowego z potrzebami przedszkola,

Dyrektor monitoruje u nauczyciela:
prowadzenie dokumentacji, sposoby i efekty nauczania, realizację programów wychowania przedszkolnego, pracę nauczyciela, realizację zadań dydaktyczno-wychowawczych, postępowanie nauczyciela wobec wychowanka, sposób prowadzenia zajęć, wykorzystanie różnorodnych metod nauczania, realizację treści podstawy programowej, realizację zadań z planu pracy przedszkola, osiągnięcia nauczyciela, wywiązywanie się z obowiązków służbowych, efektywne wykorzystanie czasu pracy na zajęciach, przygotowanie nauczyciela do zajęć, kontrolę przez nauczyciela osiągnięć dzieci, organizację imprez, relacje międzyludzkie, wystrój sal, motywowanie dzieci, atmosfera na zajęciach, pracę z dzieckiem zdolnym i z problemami.

Rodzice monitorują u dziecka:
rozwój dziecka, postępy, osiągnięcia, trudności, opanowanie określonych umiejętności, zachowania w określonych sytuacjach, samopoczucie, spędzanie czasu wolnego, towarzystwo dziecka; samopoczucie w przedszkolu, stan emocjonalny dziecka, czas spędzony przed telewizorem - oglądane programy, czas spędzony przed komputerem.

Nowa podstawa programowa

OBSZAR EDUKACYJNY WIADOMOŚCI I UMIEJĘTNOŚCI - WYMAGANIA, STANDARDY WYMAGAŃ
Kształtowanie umiejętności społecznych dzieci: porozumiewanie się z dorosłymi i dziećmi, zgodne funkcjonowanie w zabawie i sytuacjach zadaniowych. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
obdarza uwagą dzieci i dorosłych, aby rozumieć to, co mówią i czego oczekują; grzecznie zwraca się do innych w domu, w przedszkolu, na ulicy; przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej (stara się współdziałać w zabawach i w sytuacjach zadaniowych) oraz w świecie dorosłych; w miarę samodzielnie radzi sobie w sytuacjach życiowych i próbuje przewidywać skutki swoich zachowań; wie, że nie należy chwalić się bogactwem i dokuczać dzieciom, które wychowują się w trudniejszych warunkach, a także, że nie należy wyszydzać i szykanować innych; umie się przedstawić: podaje swoje imię, nazwisko i adres zamieszkania; wie komu można podawać takie informacje.
Kształtowanie czynności samoobsługowych, nawyków higienicznych i kulturalnych. Wdrażanie dzieci do utrzymywaniu ładu i porządku Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
umie poprawnie umyć i wytrzeć się oraz umyć zęby; właściwie zachowuje się przy stole podczas posiłków, nakrywa do stołu i sprząta po sobie; samodzielnie korzysta z toalety; samodzielnie ubiera i rozbiera się, dba o osobiste rzeczy i nie naraża ich na zgubienie lub kradzież; utrzymuje porządek w swoim otoczeniu.
Wspomaganie rozwoju mowy dzieci. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
zwraca się bezpośrednio do rozmówcy, stara się mówić poprawnie pod względem artykulacyjnym, gramatycznym, fleksyjnym i składniowym; mówi płynnie, niezbyt głośno, dostosowując ton głosu do sytuacji; uważnie słucha, pyta o niezrozumiałe fakty i formułuje dłuższe wypowiedzi o ważnych sprawach; w zrozumiały sposób mówi o swoich potrzebach i decyzjach.
Wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych, które stosują w poznawaniu i rozumieniu siebie i swojego otoczenia. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
przewiduje, w miarę swoich możliwości, jakie będą skutki czynności manipulacyjnych na przedmiotach (wnioskowanie o wprowadzanych i obserwowanych zmianach); grupuje obiekty w sensowny sposób (klasyfikuje) i formułuje uogólnienia typu: to do tego pasuje, te obiekty są podobne, a te są inne; stara się łączyć przyczynę ze skutkiem i próbuje przewidywać, co się może zdarzyć.
Wychowanie zdrowotne i kształtowanie sprawności fizycznej dzieci. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
dba o swoje zdrowie; zaczyna orientować się w zasadach zdrowego żywienia; dostrzega związek pomiędzy chorobą a leczeniem, poddaje się leczeniu, np. wie, że zastrzyki są konieczne; jest sprawne fizycznie lub jest sprawne na swoje możliwości, jeżeli jest dzieckiem mniej sprawnym ruchowo; uczestniczy w zajęciach ruchowych, w zabawach i grach w ogrodzie przedszkolnym, w parku, na boisku, w sali gimnastycznej.
Wdrażanie dzieci do dbałości o bezpieczeństwo własne oraz innych. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
wie, jak trzeba zachować się w sytuacji zagrożenia i gdzie można otrzymać pomoc, umie o nią poprosić; orientuje się w bezpiecznym poruszaniu się po drogach i korzystaniu ze środków transportu; zna zagrożenia płynące ze świata ludzi, roślin oraz zwierząt i unika ich; wie, że nie może samodzielnie zażywać lekarstw i stosować środków chemicznych (np. środków czystości); próbuje samodzielnie i bezpiecznie organizować sobie czas wolny w przedszkolu i w domu; ma rozeznanie, gdzie można się bezpiecznie bawić, a gdzie nie.
Wychowanie przez sztukę - dziecko widzem i aktorem. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
wie, jak należy się zachować na uroczystościach, np. na koncercie, festynie, przedstawieniu, w teatrze, w kinie; odgrywa role w zabawach parateatralnych posługując się mową, mimiką, gestem i ruchem; umie posługiwać się rekwizytami (np. maską).
Wychowanie przez sztukę - muzyka i śpiew, pląsy i taniec. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
śpiewa piosenki z dziecięcego repertuaru oraz łatwe piosenki ludowe; chętnie uczestniczy w zbiorowym śpiewie, w tańcach i muzykowaniu; dostrzega zmiany dynamiki, tempa i wysokości dźwięku utworu muzycznego, wyraża je pląsając lub tańcząc; tworzy muzykę korzystając z instrumentów perkusyjnych (oraz innych przedmiotów), a także improwizuje ją ruchem; w skupieniu słucha muzyki, w tym także muzyki poważnej.
Wychowanie przez sztukę: różne formy plastyczne. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
przejawia, w miarę swoich możliwości, zainteresowanie wybranymi zabytkami i dziełami sztuki oraz tradycjami i obrzędami ludowymi ze swojego regionu; umie wypowiadać się w różnych technikach plastycznych i przy użyciu elementarnych środków wyrazu (takich jak kształt i barwa) w postaci prostych kompozycji i form konstrukcyjnych; wykazuje zainteresowanie malarstwem, rzeźbą i architekturą (także architekturą zieleni i architekturą wnętrz).
Wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci poprzez zabawy konstrukcyjne, budzenie zainteresowań technicznych. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
wznosi konstrukcje z klocków i tworzy kompozycje z różnorodnych materiałów (np. przyrodniczych), ma poczucie sprawstwa ("potrafię to zrobić") i odczuwa radość z wykonanej pracy; używa właściwie prostych narzędzi podczas majsterkowania; interesuje się urządzeniami technicznymi (np. używanymi w gospodarstwie domowym), próbuje rozumieć, jak one działają i zachowuje ostrożność przy korzystaniu z nich.
Pomaganie dzieciom w rozumieniu istoty zjawisk atmosferycznych i w unikaniu zagrożeń. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej: Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
rozpoznaje i nazywa zjawiska atmosferyczne charakterystyczne dla poszczególnych pór roku; podejmuje rozsądne decyzje i nie naraża się na niebezpieczeństwo wynikające z pogody, np. nie stoi pod drzewem w czasie burzy, nie zdejmuje czapki w mroźną pogodę; wie, o czym mówi osoba zapowiadająca pogodę w radiu i w telewizji, np. że będzie padał deszcz, śnieg, wiał wiatr; stosuje się do podawanych informacji w miarę swoich możliwości.
Wychowanie dla poszanowania roślin i zwierząt. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
wymienia rośliny i zwierzęta żyjące w różnych środowiskach przyrodniczych, np. na polu, na łące, w lesie; wie, jakie warunki są potrzebne do rozwoju zwierząt (przestrzeń życiowa, bezpieczeństwo, pokarm) i wzrostu roślin (światło, temperatura, wilgotność); potrafi wymienić zmiany zachodzące w życiu zwierząt i roślin w kolejnych porach roku; wie, w jaki sposób człowiek może je chronić i pomóc im, np. przetrwać zimę.
Wspomaganie rozwoju intelektualnego dzieci wraz z edukacją matematyczną. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
liczy obiekty i rozróżnia błędne liczenie od poprawnego; wyznacza wynik dodawania i odejmowania pomagając sobie liczeniem na palcach lub na innych zbiorach zastępczych; ustala równoliczność dwóch zbiorów, a także posługuje się liczebnikami porządkowymi; rozróżnia stronę lewą i prawą, określa kierunki i ustala położenie obiektów w stosunku do własnej osoby, a także w odniesieniu do innych obiektów; wie, na czym polega pomiar długości i zna proste sposoby mierzenia: krokami, stopa za stopą; zna stałe następstwo dni i nocy, pór roku, dni tygodnia, miesięcy w roku.
Kształtowanie gotowości do nauki czytania i pisania. Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
potrafi określić kierunki oraz miejsca na kartce papieru, rozumie polecenia typu: narysuj kółko w lewym górnym rogu kartki, narysuj szlaczek, zaczynając od lewej strony kartki; potrafi uważnie patrzeć (organizuje pole spostrzeżeniowe), aby rozpoznać i zapamiętać to, co jest przedstawione na obrazkach; dysponuje sprawnością rąk oraz współpracą ręki i oka potrzebną do rysowania, wycinania i nauki pisania; interesuje się czytaniem i pisaniem; jest gotowe do nauki czytania i pisania; słucha np. opowiadań, baśni i rozmawia o nich; interesuje się książkami; układa krótkie zdania, dzieli zdania na wyrazy, dzieli wyrazy na sylaby; wyodrębnia głoski w słowach o prostej budowie fonetycznej; rozumie sens informacji podanych w formie uproszczonych rysunków oraz często stosowanych oznaczeń i symboli, np. w przedszkolu, na ulicy, na dworcu.
Wychowanie rodzinne, obywatelskie i patriotyczne Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej:
wymienia imiona i nazwiska osób bliskich, wie gdzie pracują, czym się zajmują; zna nazwę miejscowości, w której mieszka, zna ważniejsze instytucje i orientuje się w rolach społecznych pełnionych przez ważne osoby, np. policjanta, strażaka; wie, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, a stolicą Polski jest Warszawa; nazywa godło i flagę państwową, zna polski hymn i wie, że Polska należy do Unii Europejskiej; wie, że wszyscy ludzie mają równe prawa bez względu na narodowość, kolor skóry, płeć.

Spotkania adaptacyjne dla dzieci pierwszy raz przyjętych do przedszkola

Ponieważ początkowo wszystko w przedszkolu jest dla trzylatka nowe i obce należy mu ułatwić wejście w nowe środowisko. Dziecko pozostawione w nowym miejscu bez bliskich odczuwa lęk i niepewność. Wciąż delikatny jeszcze układ nerwowy i niestabilne poczucie bezpieczeństwa, powodują niedopuszczenie przez dziecko zmian i nowych sytuacji. Właśnie z myślą o tym zostały wprowadzone w naszym przedszkolu spotkania adaptacyjne. Składa się on z następujących zadań:

Kolejne spotkania odbywają się już według życzenia i możliwości czasowych rodziców w ogrodzie przedszkolnym. Na początku września rodzice są również obecni w sali przy dziecku, jeśli istnieje taka potrzeba, aż do momentu całkowitej adaptacji dziecka do przedszkola.
Fotografie z przebiegu realizacji umieszczamy w sali grupy trzylatków. Tablica ze zdjęciami jest sukcesywnie uzupełniana o zdjęcia ilustrujące nowe osiągnięcia dziecka w grupie przedszkolnej. Tak udzielana pomoc w przystosowaniu się do nowego miejsca służy najmłodszym dzieciom.
Adaptacja w Tęczowym Przedszkolu jest bardzo łagodna.

Profilaktyka logopedyczna

Prawdą oczywistą jest, że lepiej wcześniej zapobiegać niż później leczyć. Programy profilaktyczne obejmują wiele dziedzin naszego życia, nie tylko zdrowie czy bezpieczeństwo, lecz również powstawanie wad wymowy i dysleksji. Już u trzylatków można zauważyć niepożądane formy artykulacji spowodowane dysfunkcją języka tj. seplenienie międzyzębowe, boczne lub policzkowe, które przez kolejne lata mogą ulec jedynie utrwaleniu.

W chwili gdy dziecko już pięcioletnie trafi pod opiekę logopedy, usunięcie powstałej wady będzie wymagać dużego nakładu pracy i wysiłku nie tylko ze strony specjalisty, lecz głównie ze strony dziecka i jego rodziców.
Kolejnym i niezwykle ważnym powodem podjęcia wczesnej i szybkiej interwencji logopedycznej są dzieci z opóźnionym rozwojem mowy, których do przedszkoli trafia coraz więcej. Są to dzieci z ryzyka dysleksji rozwojowej i im wcześniej zostaną podjęte działania profilaktyczne, tym łatwiej i szybciej dziecko pokona trudności.

Stąd też powstał pomysł wprowadzenia w Tęczowym Przedszkolu Profilaktyki logopedycznej w młodszych grupach wiekowych. Program ten realizujemy wspólnie z logopedą już kolejny rok.

W realizacji programu wykorzystujemy elementy m.in. glottodydaktyki, Metody Dobrego Startu, muzykoterapii, logorytmiki i Metody P. Dennisona.

Ćwiczenia obejmują:

Formy pracy wykorzystywane w czasie zajęć pozwalają dzieciom na swobodną i bezstresową działalność. I tak, w trakcie ćwiczeń usprawniających mięśnie artykulatorów, wykonywane są jednocześnie ruch całego ciała. Takie połączenie małej (język, wargi, żuchwa) i dużej motoryki (ręce, nogi, tułów), nie tylko odwraca uwagę dziecka od trudności i uatrakcyjnia ćwiczenie, ale przede wszystkim uczy koordynacji ruchowej i precyzji wykonania ruchu.

Ćwiczenia prowadzone są systematycznie i zawierają różnorodne formy aktywności. Bazą wielu spotkań są wiersze J. Tuwima, J. Brzechwy, J.L. Kerna, H. Bechlerowej, D. Wawiłow, oraz piosenki dla dzieci.

Ważnym elementem tego programu są warsztaty dla rodziców, prowadzone przez logopedę, w trakcie których przechodzą oni krótkie szkolenie z zakresu ćwiczeń usprawniających aparat artykulacyjny, oraz zapoznają się z problematyką rozwoju mowy dziecka.

Profilaktyka logopedyczna to nie tylko forma zapobiegania utrwalaniu się wad wymowy, lecz również przeciwdziałanie dysleksji rozwojowej. Nasz program obejmując obok ćwiczeń logopedycznych zabawy doskonalące słuch fonematyczny, analizę i syntezę słuchową, pamięć słuchową i ruchową, koordynację ruchową, wzrokowo-ruchową i koncentrację, w znacznym stopniu przyspieszają dojrzewanie poszczególnych analizatorów, których dysharmonijny rozwój jest jedną z przyczyn dysleksji.

09:44:59 26.09.2013

© 2013, 2014 Maziarz
Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!